โรคโคนแตกยางไหลของตระกูลแตง

โรคที่มีการระบาดอย่างกว้างขวางในเขตร้อนและเขตกึ่งร้อนในช่วงปลายฝนต่อต้นหนาว และเป็นโรคสามารถติดมากับเมล็ดพันธุ์ โรคนี้จะเข้าทำลายพืชทางแผลที่ใบและลำต้น โรคต้นแตกยางไหลจะระบาดรุนแรงในสภาพแปลงปลูกที่มีอุณหภูมิและความชื้นสูง หรือสภาพของแปลงที่มีอุณหภูมิกลางคืนต่ำ และมีความชื้นสูง ควรระวังโรคนี้ให้มาก

ลักษณะอาการ :

โรคโคนแตกยางไหล

อาการเด่นชัดที่เกษตรกรจะสังเกตเห็นได้คือบริเวณใบ แผลจะมีลักษณะกลม สีน้ำตาลอมแดง หรือมีสีดำ รอบแผลจะมีสีเหลือง หลังจากนั้นแผลจะฉีกขาดหรือร่วง อาการเริ่มแรกจะปรากฏที่ขอบใบและขยายเข้าไปที่ส่วนกลางของใบ การเข้าทำลายส่วนของลำต้น อาการที่ปรากฏคือ จะมีแผล เชื้อสาเหตุจะสร้างเมือกเหนียวสีน้ำตาล หรือน้ำตาลอมแดงา ซึ่งถ้าถึงจุดนี้แล้วไม่สามารถแก้ไขได้ ดังนั้นต้องหมั่นสังเกตอาการเบื้องต้น ที่เกิดบนใบหรือที่ส่วนของลำต้น

เชื้อสาเหตุของโรค :

เชื้อรา Mycosphaerella citrulline และ Didymella sp. เชื้อราชนิดนี้เจริญเติบโตได้ที่อุณหภูมิ 20-24 องศาเซลเซียส ความชื้นมากกว่า 85% เชื้อรานี้ สามารถมีชีวิตข้ามฤดูได้ในดิน ถ้ากำจัดไม่หมด นอกจากนี้ยังสามารถติดไปกับเมล็ดพันธุ์ได้อีกด้วย

การป้องกันกำจัด :

เมลอนในโรงเรือน

เกษตรกรจะต้องใช้วิธีการป้องกัน และกำจัดให้หลากหลายร่วมกัน จึงจะประสบความสำเร็จในการลดความเสียหายของโรคนี้